Zarząd Główny OZZKiM – Łódź 21.02.2025
W dniu 21.02.2025 w Łodzi odbyło się posiedzenie Zarządu Głównego OZZKiM.
Po otwarciu zebrania, stwierdzeniu kworum oraz przyjęciu porządku obrad zatwierdzono protokół z poprzedniego zebrania.
W dalszej części obrad Andrzej Janiszczak zdał relację ze spotkania Branży Transportu Drogowego i Municypalnego, które odbyło się tydzień wcześniej.

Następnym tematem rozmów były przygotowania do Zjazdu Delegatów, który odbędzie się 11 kwietnia 2025. Obliczyliśmy ilości delegatów na podstawie opłacanych składek.
Kolejną sprawą była interpretacja przepisów znowelizowanego kodeksu pracy odnośnie zaliczania do czasu pracy uczestnictwa kierowców w szkoleniach okresowych. Kwestia zaliczania obowiązkowych szkoleń odbywanych przez kierowców do czasu pracy od lat budzi kontrowersje. Czas uczestnictwa w tych szkoleniach nie mieści się w definicji czasu pracy zawartej w art. 6 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2022 r. poz. 1473 ze zm.). Odwołuje się on bowiem do czynności związanych z wykonywaniem przewozu drogowego, których otwarty katalog określa ust. 1 tego przepisu. Odpowiedzi na pytanie, czy szkolenia okresowe kierowców powinny odbywać się w czasie pracy nie udziela również art. 39l ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 2201 z późn. zm.), gdyż regulacja ust. 2 tego przepisu ogranicza się do stwierdzenia, iż przedsiębiorca lub podmiot wykonujący przewóz drogowy może pokryć koszty szkoleń okresowych kierowcy. Przed 26 kwietnia 2023 r. podstawy prawnej do wliczania szkoleń okresowych kierowców do czasu pracy również nie można było znaleźć w Kodeksie pracy. Przed tą datą powołany akt nakazywał wliczanie do czasu pracy wyłącznie szkoleń z dziedziny bezpieczeństwa i higieny pracy. Stan prawny zmienił się od 26 kwietnia 2023 r., tj. od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy… (Dz. U. poz. 641). Powołaną ustawą do Kodeksu pracy dodano art. 9413 , zgodnie z którym, jeżeli obowiązek pracodawcy przeprowadzenia szkoleń pracowników niezbędnych do wykonywania określonego rodzaju pracy lub pracy na określonym stanowisku wynika z postanowień układu zbiorowego pracy lub innego porozumienia zbiorowego, lub z regulaminu, lub przepisów prawa, lub umowy o pracę oraz w przypadku szkoleń odbywanych przez pracownika na podstawie polecenia przełożonego, szkolenia takie odbywają się na koszt pracodawcy oraz, w miarę możliwości, w godzinach pracy pracownika. Czas szkolenia odbywanego poza normalnymi godzinami pracy pracownika wlicza się do czasu pracy. Odnosząc powyższe do sytuacji zawodowych kierowców, obowiązek cyklicznego odbywania przez nich szkolenia okresowego wynika z art. 39d ust. 2 ustawy o transporcie drogowym i jest ono niezbędne do wykonywania umówionej pracy. Co więcej przedsiębiorca lub podmiot wykonujący przewóz drogowy jest obowiązany do kierowania kierowców na szkolenia okresowe. Można więc przyjąć, że odbywają oni ww. szkolenia na polecenie pracodawcy. Spełnione są więc kryteria wynikające z art. 9413 K.p., uzasadniające zaliczenie szkoleń okresowych kierowców do czasu pracy. Nie sprzeciwia się temu brzmienie art. 6 ustawy o czasie pracy kierowców, nakazującego kwalifikowanie jako czas pracy czasu od rozpoczęcia do zakończenia pracy, która obejmuje wszystkie czynności związane z wykonywaniem przewozu drogowego. Warto bowiem pamiętać, iż zgodnie z art. 4 ustawy o czasie pracy kierowców, w zakresie w niej nieuregulowanym, stosuje się przepisy Kodeksu pracy. W efekcie art. 9413 K.p. ma bezpośrednie zastosowanie wobec kierowców zatrudnionych na podstawie stosunku pracy.

Następnie omówiliśmy projekt rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. Dotychczas obowiązujące rozporządzenie obhp nakłada na pracodawcę obowiązek zapewnienia w pomieszczeniach pracy temperatury odpowiedniej do rodzaju wykonywanej pracy (metod pracy i wysiłku fizycznego niezbędnego do jej wykonania) nie niższej niż 14 °C chyba że względy technologiczne na to nie pozwalają. Natomiast w pomieszczeniach pracy, w których jest wykonywana lekka praca fizyczna i w pomieszczeniach biurowych, temperatura nie może być niższa niż 18 °C. Obowiązujące przepisy wskazują zatem minimalną temperaturę w miejscu pracy, natomiast nie określają temperatury maksymalnej, co jest istotnym mankamentem obecnych regulacji prawnych. Procedowana zmiana rozporządzenia ma na celu uregulowanie kwestii maksymalnych temperatur w miejscu pracy.
Na koniec obrad w sprawach bieżących omówione zostały problemy natury prawnej i stosunków międzyludzkich oraz wynikających z nich problemów w dwóch naszych organizacjach związkowych.
